بلاغت سیاسی 3
بافت شناسي شايعه در گفتمان سیاسی
Rhetoric of gossip
شايعه چيست؟ شايعه خبري است كه براي تودة مردم و كل جامعه اهميت دارد. از منظر رسانهای شایعه ارزش خبری ندارد زیرا:
الف) مرجع مشخصي ندارد و مستند نيست.
ب) از طريق گفتار شفاهي به سرعت پخش ميشود.
ج) از جانب رسانهها و مقامات رسمي تأييد نشده است.
وقتی منبع اصلي خبر مشخصشود و مورد تأييد مرجع قرار گیرد ديگر شايعه نيست بلكه «خبر» است.
چرا شايعه رايج ميشود؟
شايعه در يك زمينة متلاطم سياسي اجتماعي شكل ميگيرد؛ به سرعت پخش ميشود و با تأثیر بر افکار عمومی، وضعيت اجتماعي را دگرگون می کند. شايعه مثل قارچ است كه بايد بستر مناسبي براي رشد بيابد. در جوامعی که امر اطلاع رساني شفاف نيست شايعه، زمينة رشد و گسترش بيشتري دارد. هر چه ميزان شايعه سازي در يك جامعه بيشتر باشد نشان از عدم شفافيت فضاي سياسي اجتماعي دارد. شايعه بطور خاص، محصول وضعيت نابسامان و بحراني است. وضعيتي كه جامعه را نسبت به يك موقعيت ناخوشايند ملتهب و نگران میکند، مثلاً شايعة كمبود مواد غذايي، شايعة گراني و نارساييهاي معيشتي، زلزله، شایعة لغو انتخابات، تقلب در انتخابات، شايعة آغاز جنگ، کودتا، شايعة مرگ رهبران مقتدر سياسي و ...در موقعيتهاي اجتماعي فوق امكان توليد و انتشار سريع شايعه بيش از ديگر جوامع فراهم است.
كاركرد شايعه: پخش شايعه هر چند به نگرانیها دامن میزند و اوضاع را ملتهب میکند اما براي گفتمان سياسی خالي از منفعت نيست. چند فايدة مهم ميتوان بر آن مترتب دانست:
1) سنجش افكار عمومي: پخش شايعه كمك ميكند تا سياستمداران، واكنش افكار عمومي را در برابر حوادث بنيادين سياسي بسنجند. مثلاً با شايعه ميتوان واكنش احتمالي جامعه در برابر حادثههايي مثل جنگ، مرگ رهبران مقتدر سياسي، افزايش قيمتها و اموری از این دست را سنجيد؛ چنین رخدادهایی ممكن است تكانههاي سياسي و واكنشهاي اجتماعي تندي ايجاد كند. شايعه بر اين اساس به افكار عمومي جهت ميدهد. انتظارات و مطالبات را آشکار میکند و احتمالاً تاكتيكهاي رقيبان سياسي و ... را بر ملا ميسازد. اگر شايعه شدت پيدا كند، و دامنهاش وسيع شود رسانههاي پر نفوذ كه نمايندة حاكميت اند به ناگزير مجبور به واكنشهاي مستقيم يا غير مستقيم ميشوند تا شايعه را خنثي سازند يا از آن به سود خود بهره برداري كنند.
2)زمينه سازي: براي اين كه زمينة اجتماعي را براي تحقق امري آماده کنند، نخست شايعهاي را پخش ميكنند تا بازتاب آن را در افكار عمومي بسنجند و زمينة را براي پذيرش آن امر را ماده كنند. مثلاً شايعة استعفا یا بر کناری يك مقام سياسي،نخست پخش می شود و بعد از چند روز تحقق پیدا می کند. از این جمله است شایعة نامزد شدن يك شخصيت در انتخابات، افزايش قيمتها، تصميمات كلان اقتصادي، انشعاب در احزاب یا در بدنه کابینه، و ...
3) پيشگيري: شایعه میتواند نوعی پیشگیری یا اختلال در تاکتیکهای سیاسی رقیبان به حساب آید. گروههای سیاسی با طرح شايعه، بسياري از برنامههاي مخالفان یک تیم سیاسی و رقباي آن را مختل ميكند. از این جهت شایعه نقش یشگیری از یک عمل سیاسی یا بر هم زدن یک برنامه را دارد.
4) تخريب شخصيت: از ديگر كاركردهاي منفي و غير اخلاقي شايعه، ترور شخصيت و تخريب وجهة شخصيتها و نهادهاي سياسي است. رقباي سياسي گاه براي پيروزي بر حريف و از ميدان بدر كردن آنها دست به شايعهپراكني عليه حريف ميزنند.
سياستمداران در مواجهه با شرايط رشد شايعه، بايد مهارت كنترل فضا برای خنثيسازي شايعه را بياموزند تا با اقتدار بر اوضاع بحراني - كه زمینة رشد و رواج شايعه را فراهم میکند- مديريت كنند و جريانهاي سياسي را مهار نمايند.
گسترش تند شایعه منجر به بحرانهای سیاسی می شود و اقتدار سیاسی احزاب و نهادهای سیاسی را تنزل می دهد.
